การระบุประเด็นที่เป็นสาระสำคัญของธุรกิจ

1. การทำความเข้าใจบริบทองค์กร ระบุประเด็นความยั่งยืนที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจ

บริษัทวิเคราะห์บริบทธุรกิจทั้งภายในและภายนอก โดยพิจารณากลยุทธ์ โครงสร้างองค์กร ความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญ ผลการดำเนินงาน สภาวะเศรษฐกิจ กฎหมายที่เกี่ยวข้อง และความคาดหวังของผู้มีส่วนได้เสีย บนพื้นฐานดังกล่าว บริษัทจึงระบุประเด็นความยั่งยืนที่เชื่อมโยงกับลักษณะธุรกิจและห่วงโซ่คุณค่า โดยอ้างอิงมาตรฐานการรายงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ครอบคลุมประเด็นด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาลที่มีนัยสำคัญต่อองค์กร

2. การประเมิน Impact Materiality

บริษัทประเมินผลกระทบที่เกิดจากการดำเนินธุรกิจต่อผู้มีส่วนได้เสีย สังคมและสิ่งแวดล้อม โดยพิจารณาจากเกณฑ์หลัก ได้แก่

• ระดับผลกระทบ (Severity)
• ขอบเขตของผลกระทบ (Scope)
• การเยียวยา (Irremediable)
• โอกาสเกิด (Likelihood)

การประเมินครอบคลุมทั้งผลกระทบเชิงลบและเชิงบวก โดยกำหนดระดับคะแนนตามเกณฑ์ที่บริษัทกำหนด และใช้ผลคะแนน เพื่อระบุประเด็นที่มีนัยสำคัญต่อสังคม และสิ่งแวดล้อม

3. การประเมิน Financial Materiality

บริษัทประเมินความมีนัยสำคัญทางการเงินของความเสี่ยงและโอกาสที่เกี่ยวข้องกับแต่ละประเด็นความยั่งยืน โดยใช้เกณฑ์

• ขนาดผลกระทบทางการเงิน (Magnitude)
• โอกาสเกิด (Likelihood)

การประเมินขนาดผลกระทบทางการเงินครอบคลุมผลกระทบต่อรายได้ กำไรจากการดำเนินงาน กระแสเงินสด ค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน เงินลงทุน และต้นทุนเงินทุน โดยอ้างอิงเกณฑ์มูลค่าทางการเงินที่บริษัทกำหนด บริษัทดำเนินการประเมิในระยะสั้น ระยะกลาง และระยะยาว และใช้คะแนนสูงสุดที่เกิดขึ้นในแต่ละช่วงเวลา เป็นเกณฑ์กำหนดระดับความมีนัยสำคัญ

4. การจัดลำดับและกำหนดประเด็นสาระสำคัญ

บริษัทนำผลการประเมินทั้งสองมิติมาพิจารณาร่วมกัน โดยกำหนดเกณฑ์คะแนนเพื่อจัดระดับเป็น ต่ำ ปานกลาง และสูงประเด็นที่มีคะแนนสูงในมิติใดมิติหนึ่ง หรือทั้งสองมิติ จะถูกจัดเป็นประเด็นสาระสำคัญ และได้รับการบูรณาการเข้าสู่การกำหนดกลยุทธ์ แผนบริหารความเสี่ยง และการเปิดเผยข้อมูลขององค์กรผลลัพธ์การประเมินถูกนำเสนอในรูปแบบ Double Materiality Matrix เพื่อสะท้อนระดับความสำคัญของแต่ละประเด็นอย่างชัดเจนและโปร่งใส